MEU VELHO
- Karla Teixeira

- 13 de out. de 2021
- 3 min de leitura

Por Karla Teixeira[1]
Era tarde de primavera, quase anoitinha, eu estava na companhia do meu velho e ele muito me dizia sobre tudo, eu afinava minha escuta, parecia querer guardar no mais profundo baú aquelas memórias narradas.
O passeio ia das sangrias que banhavam a fazenda ao cheiro e sabor do pequi, jatobá, murici, mangaba, era do Cerrado que ele gostava de falar. Me contava sobre o chegar naquela terra. Vieram de lonjuras áridas, de um norte de gente forte. Aqui o mato alto tiveram que tirar, levantaram casa de taipa, abriram clareira para as primeiras roças plantarem, e o gado, a este era pouco, nem carecia contar. Trouxeram na viagem 3 leiteiras, um garrote e duas novilhas quase pegando cria, todos conhecidos pelo nome, faziam parte da família, criados na “larga”.
Em um assento feito por ele mesmo, meu velho rabiscava no chão batido sua vivência com o Cerrado, me levava para um tempo desconhecido ao afirmar que quando chegaram por aquelas bandas, escutavam-se as onças esturrar do outro lado do rio Mucambo[2], elas pareciam demarcar o território, dali não poderíamos passar. Hoje naquele mesmo lugar passa boi, gente, menos onça.
Ele com a voz já trêmula, me contava sobre os lugares sem cerca, eram os gerais ditos por Porto-Gonçalves (2021)[3]. Espaços livres em que o rio ainda não dividia estados, mas gente como nós não podia assim do nada lá chegar, pois do outro lado da aguada era uma grande fazenda, o dono pousava de avião. Aos pouco aquilo tudo virou pasto, lambendo as margens do Mucambão.
Meu velho não era de pescar, mas peixe o povo pegava muito, subiam de rio acima com rede e anzol, mas aquela abundância toda nos trouxe aos vazios de hoje. Já a fazenda grande aos poucos perdeu seu apreço, as lavouras de arroz deram lugar a uma vasta criação de cupins até o dia que venderam-na para o governo. O povo ficou ouriçado, igual sapo após a chuva atrás de aleluia. Era a oportunidade dos arrendatários conseguirem um pedaço de terra, pois fariam a tal reforma agrária. Reforma por aqui nenhuma, não houve democratização da terra.
Meu velho enfurecido, as vezes um gole de água precisou tomar... Percebi que era importante para ele me contar tudo aquilo, dessa forma; minha atenção se rendia ao caso.
Ele tinha conhecidos que entraram na espera pela terra, foram meses acampados aguardando um sorteio, sem saberem que sorte teriam. Muitos deles de nada do Cerrado sabiam, foi uma luta. Poucos ainda permanecem por lá, acharam um jeitinho de para a cidade voltar, eu até me arrisco a concordar com Mendonça (2021)[4], pois penso que foram expulsos, por aqui não puderam ficar.
Meu velho afirma que este Cerrado de gentes e cheiros já não é mais o mesmo, é uma imensidão de terra limpa que nos corta coração. Onde se tinha brejo, drenaram a área e hoje vemos “transformers” do Agro Pop fazendo o papel do regador que usamos na produção de auto-consumo.
Sem muito letramento meu velho me provoca, nos remete a Brandão, (2020), quando afirma que a “universidade nos dá títulos, mas é gente do povo que nos faz um sabedor”[5].
Vendo que ainda tem assunto, deixo meu velho prosear. Me mostra um limpo no pé da serra e com rugas na testa diz que alguns anos atrás, lá ainda se via a florada do Ipês em agosto, de julho a outubro a Sucupira aparecia e nos confundia com o Jacarandá Mimoso, era uma sinfonia de cores que atraia os olhares, mas o fogo por lá chegou, derrubaram tudo, nada restou.
Meu velho vê com lamento o secar da sangria que serpenteava em parte da fazenda, a água cortou, e nem adianta colocar a culpa em São Pedro! Quem pertence ao Cerrado carece cuidar, mas muitos que cá estão não têm relação nenhuma com este chão. São grandes grupos, organizados em redes, não aquelas de se balançar a sombra de um Jatobá, mas de serviços para atender o bem viver.
Aqui estamos, meu velho e eu em um Cerrado cercado de vazios, mas de muitas lutas. Anunciamos deste lugar que ocupamos e pertencemos que precisamos do CERRADO VIVO mesmo que este esteja em chamas e estas queimam as condições de permanecia do camponês em suas terras!
Notas:
[1] Mestranda do Programa de Pós Graduação em Geografia (PPGEO).
[2] Afluente do Rio Tocantins, divide os estados de Goiás e Tocantins no norte de Goiás.
[3] Citação da I Semana Integrada do Cerrado – disponível em https://www.youtube.com/watch?v=UPfvQD9SE3c&t=1368s
[4] Professor Marcelo Rodrigues Mendonça (IESA/UFG) em suas ultimas falas públicas, desconstrói o conceito de “êxodo rural” e nos permite pensar neste como processo de “exclusão”.
[5] Fala presente no Lançamento do Dossiê sobre Cerrado do PPGEO/UEG e Revista Élisée, 2020.







uu88 mình lướt thử vì thấy bạn bè nhắc hoài, kiểu vào xem trang chủ có dễ dùng không thôi. Vừa mở lên là thấy tông màu trung tính nhìn khá “dịu”, ngồi một lúc vẫn ổn chứ không bị chói mắt. Mình cũng thích cách họ bố cục, mấy mục trên trang chia theo khối rõ ràng nên kéo xuống là biết đang ở phần nào, không bị rối. Menu nhìn gọn, bấm qua lại mượt, không phải mò lâu mới ra chỗ cần. Nói chung cảm giác họ làm giao diện theo kiểu hiện đại, ít chi tiết thừa nên dùng nhanh. Nhìn tổng thể thì các danh mục trên trang chủ được sắp xếp khá khoa học,…
Lần đầu truy cập https://luckywin.fund/ mình khá chú ý đến cách giao diện được bố trí và phân chia các khu vực. Tổng thể trang có thiết kế thoáng, các danh mục được sắp xếp tương đối hợp lý nên việc tìm kiếm và theo dõi thông tin khá thuận tiện. Thao tác chuyển đổi giữa các trang ổn định, nội dung hiển thị rõ ràng và không tạo cảm giác rối mắt. Dù mới trải nghiệm ở mức cơ bản, mình thấy giao diện nhìn chung khá gọn gàng và dễ làm quen.
Trong quá trình tìm hiểu AD88, mình nhận thấy nền tảng này sở hữu lượng nội dung đa dạng nhưng vẫn giữ được sự gọn gàng trong cách trình bày. Các khu vực như đá gà, xổ số, casino live và game bài được phân chia hợp lý giúp việc theo dõi trở nên đơn giản hơn. Mình đánh giá cao cách tổ chức này vì hỗ trợ người dùng tiết kiệm thời gian khi tìm kiếm chuyên mục cần thiết. Bên cạnh đó, các hướng dẫn sử dụng cũng được hiển thị khá rõ ràng để dễ tiếp cận hơn. Trong lúc thao tác giữa nhiều khu vực khác nhau, tốc độ xử lý luôn được duy trì ổn…
Đang nói vụ trải nghiệm trên máy tính nên mình cũng tò mò mở thử. 8xbet mình vào kiểu bán tín bán nghi thôi, sợ lại rối mắt như nhiều chỗ khác, nhưng lướt một vòng thì thấy cũng ổn. Thanh menu đặt trên cùng nhìn phát nhận ra ngay mấy mục chính, không phải rê chuột tìm hoài. Mình không bấm lung tung nhiều, chủ yếu cuộn xuống xem họ trình bày ra sao. Các phần nội dung chia thành từng khối riêng nên mắt đỡ bị loạn, đọc nhanh vẫn bắt được ý. Chuyển qua lại vài trang cũng không bị khựng gì đáng kể, cảm giác nhẹ nhàng. Nói chung ngồi xem một lúc vẫn chịu được,…
Khi đọc các bài giới thiệu nền tảng giải trí, tôi thường thích những bài viết ngắn gọn để có thể xem nhanh trên điện thoại. Bài viết này có bố cục khá dễ theo dõi khi phần nhắc đến xx 88 được đặt ở giữa nội dung. Điều đó giúp mạch bài trở nên tự nhiên hơn và không tạo cảm giác quảng cáo quá sớm. Nội dung tập trung vào trải nghiệm chung của người dùng với giao diện dễ sử dụng và nhiều danh mục quen thuộc như slot, game bài hay mini game. Nhìn chung cách diễn đạt khá nhẹ nhàng và dễ hiểu.